راهنمای انتخاب لباس برای پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها

بررسی ها نشان می دهد پوشش سالمندان بر اعتماد به نفس شان اثر می گذارد

راهنمای انتخاب لباس برای پدربزرگ ها و مادربزرگ ها

 لیلا کامرانی

 بسیاری جوانان در پی پیروی از مدهای روز هستند و طراحان لباس نیز از این علاقه استفاده می کنند و هر روز طرح جدیدی می زنند و مد تازه ای به بازار می آید. اما این شور و علاقه گویا تقریبا تا میانسالی اهمیت دارد؛ زیرا بعد از این دوره سنی، کمتر شاهد تحول و توجه هستیم. در صورتی که میانسالان و سالمندان نیز به لباس خاص و مناسب سن و شرایط خود احتیاج دارند و به تیپ و نوع لباس پوشیدن خود اهمیت می دهند. اگر افراد مسن، لباس مناسب شرایط شان را نیابند، اعتماد به نفس خود را از دست می دهند. لباس به عنوان یکی از عوامل مهم، برروحیه و روابط سالمند اثرگذار است. امروزه در بعضی از کشورهای پیشرفته این خلا دیده شده و طراحان کوشیده اند بهترین ایده ها را برای پوشش سالمندان به بازار بیاورند.

ویژگی هایی که لباس سالمندان باید داشته باشد:

 بدون دکمه یا کم دکمه باشد. به دلیل ضعف عضلات انگشتان و در بعضی ها لرزش دست، بهتر است لباس سالمندان دکمه نداشته یا کم داشته باشد. فراموش نکنید دکمه ها بهتر است بزرگ باشد تا  باز و بسته کردن شان راحت تر انجام شود.

  لباس جنس نخی و پنبه ای داشته باشد. پارچه هایی که مواد اکرلیک دارند مناسب نیست، چون هم آلرژی زا و هم گرم هستند. در ضمن بو می گیرند. لباس نخی و پنبه ای خنک است و هیچ گونه حساسیت پوستی به وجود نمی آورد.

  اندازه مناسب لباس انتخاب شود. لباس های تنگ و گشاد و خارج از اندازه، سالمند را در حرکت با مشکل روبه رو می کند. اگر تنگ باشد با فشار آوردن بر عضلات، باعث درد و ناراحتی می شود و اگر گشاد باشد، ممکن است بین دست و پا بپیچد و تعادل فرد را به هم بزند و به زمین بیفتد. بهتر است دامن خانم ها تا میانه ساق پا باشد تا بهتر حرکت کنند.

  بهتر است شلوار ها یا دامن ها کمر کشی داشته باشند، زیرا بستن دکمه و زیپ و همچنین کمربند سخت است و حتی گاهی باعث آزار فرد در نشستن می شود. دکمه یا کمربند به کمر یا معده فشار می آورد و سالمند را کلافه می کند.

  لباس های زیر نخی و برای بانوان بدون قزن یا بند باشد، زیرا در سالمندی پوست خشک است و با کمترین فشار یا کشیده شدن قزن یا بند، زخم ایجاد می شود که برای بیماران دیابتی اصلا خوب نیست.

  نوع کفش در سالمندان بسیار اهمیت دارد. کفش این گروه سنی باید بی پاشنه، سبک، راحت و بی بند باشد تا راحت و بدون کمک از پا درآید. اگر سالمندی به کفش بنددار علاقه دارد می توان مدلی با بندهای کشی خرید. بیماران دیابتی به این نکات باید توجه کنند چون اگر کفش پا را بزند و زخم ایجاد شود، خطرناک خواهد بود.

   لباس باید مناسب فصل باشد. در هوای گرم از لباس سبک، رنگ روشن، خنک و نخی استفاده شود و در سرما لباس گرم و پشمی. چون اگر لباس مناسب فصل نباشد به سرماخوردگی یا گرمازدگی می انجامد.

  بهترین رنگ برای این گروه سنی، رنگ های روشن است. رنگ تیره باعث پایین آمدن خلق فرد می شود. سالمندان باید رنگ روشن بپوشند تا بر روحیه شان تاثیر مثبت بگذارد.

  بهتر است جنس لباس سالمندان به گونه ای باشد که چروک نشود، زیرا اتوکشی کاری سخت و خارج از حوصله شان است.

  این گروه سنی باید جوراب های نخی ای بپوشند که کش سفتی نداشته باشد؛ زیرا آنها بیشتر وقت روز را می نشینند و تحرکی ندارند و همین باعث می شود پاها ورم کند. اگر کش جوراب سفت باشد باعث التهاب، درد و خواب رفتگی پاها خواهد شد. پوشیدن جوراب های نایلونی نیز باعث بروز قارچ و آلرژی می شود.

  اگر از بازوهای شل و آویزان خجالت می کشند، بهتر است لباس های آستین بلند بپوشند تا اعتماد به نفس شان بیشتر شود.

  بهتر است بیرون از منزل لباس کاملا پوشیده به تن داشته باشند. زیرا هرگونه خراش یا آسیبی به پوست می تواند به درمان آزاردهنده و طولانی برای آنها منجر شود.

چاپ شده د ررزونامه جام‌جم1399/03/11

افسردگی فصلی


پاییز با تمام زیبایی‌ها و دنیای رنگارنگش، ‌برای همه زیبا و چشمنواز نیست. اطراف ما هستند کسانی که چشمشان رنگ‌های زیبای برگ‌های پاییز را نمی‌بیند. برف سفید زمستان، عذاب‌شان می‌شود. تمام دلشان پر از غصه و چشمشان پر از ‌اشک می‌شود. دوست دارند فقط بخوابند و کسی  به آنها کاری نداشته باشد. غصه عالم در دلشان لانه می‌کند. گریه می‌کنند و عصبی می‌شوند. از هوای ابری نفرت دارند. خودشان هم نمی‌دانند چرا. خُلق‌شان پایین می‌آید. حوصله کسی را ندارند. این افراد بدون این‌که بخواهند، گرفتار افسردگی فصلی شده‌اند.
 افسردگی فصلی، نوعی اختلال عاطفی است که معمولا اوایل فصول اتفاق می‌افتد و در پاییز و زمستان شایع‌تر است.
احساس کسالت، بی‌هدفی، ناامیدی و بی‌حوصلگی از علائم افسردگی فصلی است. فرد مبتلا دوست دارد بخوابد که افزایش وزن در پی دارد. با تغییر فصل، فرد شاهد تغییراتی در خلق و خو و روحیات خود شده، نسبت به انجام فعالیت‌های روزانه بی‌رغبت می‌شود و از احساس پوچی رنج می‌برد.
دليل این اختلال تا امروز به‌صورت دقيق مشخص نشده است،‌ اما به علت شيوع بالاي آن در مناطق خاص، تصور دانشمندان اين است كه تغيير در ميزان نور خورشيد، باعث این بیماری می‌شود. چون در زمستان و پاييز ميزان قرار گرفتن در معرض آفتاب كاهش پيدا مي‌كند، آفتاب مایل و کم‌رمق می‌تابد، پس ساعت بيولوژيك بدن كه خواب، حالات دروني‌ و هورمون‌ها را تنظيم مي‌كند به تاخير می‌افتد و بر مواد شيميايي مغزي كه وظيفه انتقال اطلاعات ميان نورون‌ها را به عهده دارند، تاثیر می‌گذارد. اگر شما جزو این افراد هستید،‌ نگران نباشید. با ساده‌ترین کارها می‌توان بهترین نتیجه درمان را گرفت.
راه‌های درمان
نور درمانی: نور خورشید باعث کاهش اختلال افسردگی فصلی می‌شود. آفتاب بر هورمون‌ها تاثیر می‌گذارد و آنها را متعادل می‌کند. همین درمان ساده و طبیعی یکی از روش‌های درمان افسردگی است. به همین علت توصیه می‌شود  همه در تمام فصول دست‌کم نیم ساعت در معرض آفتاب قرار بگیرند حتی در تابستان که از آفتاب گریزانیم.
ورزش: هر حرکت ورزشی ولو ساده می‌تواند موتور بدن را روشن کند و بر هورمون‌ها تاثیر بگذارد. مهم نیست چه ورزشی و قرار نیست حرفه‌ای ورزش کنید؛ ‌مهم تحرک داشتن است و چه بهتر که ورزش در هوای آزاد باشد که با یک تیر دو نشانه بزنید؛ هم تحرک داشته‌اید و هم از نور خورشید استفاده کرده‌اید. 
حضور در فعالیت‌های گروهی: برای خودتان برنامه‌ریزی کنید. در گروه‌های دوستانه،‌ خانوادگی و... شرکت کنید. شرکت در خیریه‌‌ها و کارهای عام‌المنفعه بسیار مفید است و به بهبود حالات روحی کمک می‌کند. 
تغذیه مناسب: يك رژيم غذايي متعادل، سرشار از ويتامين و مواد معدني داشته باشید. اين كار انرژي بيشتري به شما مي‌دهد و همچنين تمايل شما به غذاهاي شيرين و نشاسته‌دار را كاهش مي‌دهد.
مدیتیشن: نتایج تحقیقات نشان داده است که مدیتیشن سطح سروتونین را  افزایش می‌دهد. پس از مدیتیشن غافل نباشید.
کمک از روانشناس: بهتر است با بروز علائم افسردگی با يك‌ روانشناس جلسه حضوری داشته باشید.

نویسنده:لیلاکامرانی

چاپ شده در روزنامه جام‌جم1399/07/20