تبليغاتX
آویــــــن
آویــــــن
ماييم و نواي بي نوايي
جمعه شانزدهم مرداد 1388
انتظار ...  

سلام

من هم به نوبه ی خودم این عید بزرگ رو به همه ی دوستداران آن حضرت تبریک میگم و یک غزل کوتاه تقدیم میکنم به وجود پر برکت ایشون :



میان دستهایم واژه ی پرواز می رقصد

دلم وقتی صدایت شد طنین انداز می رقصد

 

دلم ، وقتی عصای عشق تو روی سرش باشد

شبیه نیل در آغوشی از اعجاز می رقصد

 

زمین نه! آسمان ، منظومه ی شمسی - خدا حتّی

شب میلاد تو ، مولود انسان ساز ، می رقصد

 

یقین دارم که نوع انتظارت فرق دارد چون

ستاره غرق چشمک ، ماه هم با ناز می رقصد

 

o

 

شنیدم با ظهورت عدل را می آوری - یعنی

کبوتر با کبوتر ، باز هم با باز می رقصد ....


«نوا»

جمعه نوزدهم تیر 1388
دلم گرفته ...  
.

.

دیگر هیچ چیز به دلم نمی چسبد!

نه زندگی...

نه عشق

حتی تو!!!

      دیگر تمام قلب ها تفلون شده اند!

            ----------------------------------------------------------------------------------------

بعد از مدت ها سلام

اومدم بگم دلم گرفته .خیلی زیاد.نمی دونم از کی و از چی ؟

بدم میاد از تموم اون لحظاتی که سپری میشن.

www.aveen.blogfa.com

پنجشنبه سوم بهمن 1387
باید بجنگیّ و بمیری _ زندگی این است ...  

خفاش شب در روز ،قصد خرق عادت داشت

زیرا همیشه از وجود روز وحشت داشت !

جنگل میان خون و آتش ، روز و شب میسوخت

قانون جنگل حکم میکرد_ این حقیقت داشت!

در ماهواره ، مجری برنامه شاکی بود!!

احساس میکردم تپق میزد... وَ لکنت داشت

شاید به فکر کودک یکساله ی خود بود !

پشت دروغی که به تکرارش مهارت داشت

* * *

یک کودک ده ساله از بابای خود پرسید:

آیا برای زندگی ، یک روز فرصت داشت؟!

باید بجنگیّ و بمیری _ زندگی این است

باید به جای اسلحه ایمان و قدرت داشت!

* * *

دیشب فقط یک لحظه گفتم :آه ای غزّه!

ای کاش مرد عنکبوتی واقعیت داشت !!

نوا

یکشنبه بیست و هشتم مهر 1387
غزلی با ردیف عاشقتم ...  
 

بيارمت به غزل با رديف عاشقتم

مفاعِلُِن و فَعَل با رديف عاشقتم

 

ببين نسيم كدامين بهار پاييزي

تو را گرفته بغل بارديف عاشقتم

 

شميم عطر تنت توي بسترم خوابيد

از آن هبوط ازل بارديف عاشقتم

 

از آن زمان كه تو را عاشقانه لب دادم

شدم خداي عسل بارديف عاشقتم

 

تو بت،تو لات و عُزي ،من به نام تو مشرك

به قبله گاه هُبل ، بارديف عاشقتم

 

گمان كنم كه خوارج شده به تو مرتد ــ

به نهروان و جمل ، بارديف عاشقتم

 

خدا براي شكوه نگاه تو آورد ــ

بهشت ،تاج ِ محل ، بارديف عاشقتم

0

0

0

تويي كه قافيه ها را هميشه ميسازي

چه ماهرانه به "ا‌ً ل " بارديف عاشقتم

 

          نوا  


شنبه هشتم تیر 1387
مثنوي ...  

سربر سر بازوي خيالش كه گذاشت

اشك آمد و اشك آمد و طرحي بنگاشت

طرح از زن آستانه ي دربدري...

دنبال خيال مردِ ديوان  پري

آواره ناكجاترين حرف سكوت

ديوانه ي ايستاده در مرز سقوط

شولاي تنش بافته از جنس گناه

همبستر بوسه هاي تلخ و گسٍ آه

تار دلش از فغان /و از ماتم پود

دلمرده كه هيچ شاعر او را نسرود

بيچاره!خداهم به غمش گوش نداد

بر پيكر عريان دلش پوش نداد

در كشمكش غرور و احساس اينبار

دل را به هلاك ميسپارد انگار

توفان شد و درياي نگاهش موّاج

سيل آمد و اقطار زمان او را باج

هنگامه ي درد بر سرش ريخته شد

هذيان و جنون و شعر آميخته شد

از تيزي داس هاي حراجي درد

خون،رنگ خيال گشت وسبزي ها ...زرد!!!

                               نوا

شنبه هجدهم خرداد 1387
سير برقص! ...  

مهتا ب بيا به جمع ما سير برقص!

در جمع خدايگان دل،دير برقص!

 

روشن بنما محفل و برگير حجاب

چون رقص دو حلقه با دوشمشير،برقص

 

يك لحظه مكن درنگ در شادي و شور

ترسم كه شود غصه گلوگير ،برقص

 

اينجا غزلي به طول دنيا داريم

مضراب جنون نواز و برگير...برقص

 

خوش باش تو اي نواي غمگين فلك

چون باد به پا گرفته زنجير برقص

 

پايت به زمين بكوب محكم،بشتاب

خود را به دلم رسان!بيا زير! برقص

 

اينجا همه چشم بر تو دارند و اميد

مهتاب بيا به جمع ما سير برقص

                           نوا

شنبه هجدهم خرداد 1387
کسوفستان عشق ...  

اي تو چشمت رنگ دنياي خيال

رنگين سبزينْ باغ و درياي زلال

 

من سراسرپرسشم ،آيا....؟؟؟ چرا؟؟؟

يك نگاهت پاسخ كوهي سوال

 

زادگاهت جان من! قلبت كجاست؟؟

دركجاي آسمان گسترده بال؟؟

 

تو طلوعي ،روشنا بخشي،ولي

من غروبم، آه ...آغاز زوال

من تپش هاي بهارم در خزان

يك خدا حرفم ،دمي جان .كي مجال؟

 

در ملالم مثل بركه از سكوت

همچو طوفان در خروشم از ملال

 

مانده ام در اين "كسوفستان عشق"

از خسوف ماهرويان خسته حال

 

در ورقهاي زمان، بازنده دل

هي خطا ،هي سهو و تكرار ظلال

 

هي تو را عاشق شدن از راه نو

هي غزل گفتن ،سرودن،بي ممال

 

بي خيال از عشق تو گشتن،حرام

بوسه بوسه بر لبت ،عين حلال

 

با همه نا مهرباني ها هنوز

من منم .با يك جهان روياي كال

 

دوستت دارم بسي چندين سده

اي تو چشمت رنگ دنياي خيال

                                              نوا

جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387
ما وما بودیم ...  

 

اين منم اين گوشه تنها با دلي شيدا وگوياي...

چشمها گريان و لبهايم زآه و درد آواي...

 

ظاهرت سرشار نيكي بود ومن همواره محو تو

ما وما بوديم و انسان بود و دنيا. عشق.منهاي...

 

دستهامان ،چشمهامان، با فروغ عشق پر آتش

هي نفس،هي بوسه،هي برچشم سبزت،داغ لبهاي...

 

هي تپيدن بود وهي دربرگرفتن هاي آتشناك...

هي نوازش بود، پنهاني زچشم شور دنياي...

 

كوچه گردي بود،ده ساعت نه،صد ساعت وگاهي بيش

خنده ها آنجا چه گرما داشت و فردا به معناي...

 

با قبول تو جدايي را زبان واگشت بي پروا:

"قصه ها ميگفت از غم غصه هاي فاش فرداي...

 

از غروب عشق صدها بار گفتي ،ليك نشنيدم

من ندانستم غروبش را تويي فاعل،تو آقاي...

 

بي نوايي را چه راحت خو گرفتي،اي شعارت "من"!

بين!منم اين گوشه شيدا با لبي پر آه و رسواي...

                                   نوا

       

 

سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387
دیده ی شوخ ...  

عينك زده اي به روي همچون ماهت

آتش زده بر كيان عالم ..... آهت

يك لحظه نميكند توقف در قتل

آن ديده ي شوخ و خنده ي خود خواهت!!

 

نوا

 

سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387
دل افسونگر ...  

به همانقدر كه از پرتوي نور خورشيد

جسم من غرق عرق مي شد و از گرما ...

سرخ!

به همان اندازه ...

من عرق ميكردم

از نگاه دل افسونگر تو!!!

سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387
مراببوس ...  

 

اي معبد از عشقت خم اي نوساقي انسان ...مرا ببوس

اي نغمه هايت تك نواي وادي ريحان... مرا ببوس

                    اينجا منم تنديسي در هزاره ي مردان آهنين

                    وه!ميسپارم در نگاه دلفروزت"جان"...مرا ببوس

                                                                                            نوا

 

 

 

سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387
تبریک بگویید ...  

 

امروز چو پروانه و پيله زغم عشق تو رستم...تبريك بگوييد!

تك پيكره ات را كه پراز زرق و ريا بود شكستم...تبريك بگوييد!

 

توفاني و پر جوش و خروشي و پراز كيد و نگاهت همه شنباد

صدها در و صد پنجره بر باد بلاهاي تو بستم...تبريك بگوييد!

 

ديگر نه نوايت نه صدايت نه دروغين غزلت شعبده بازست

هي ها كه چه شاهانه"رسن دام" تو از سينه گسستم...تبريك بگوييد!

 

همبستر غم بودم و پيچيده به يك زرورق از جنس خس و آه

آزاد ورها گشته ام اينك چه بسا باده به دستم!!!...تبريك بگوييد!

 

ديروز كه تك خواسته ام مرگ و فنا بودو همه عشق به نابود...

امروز خرامانم و يكپارچه دلشاد كه : "هستم" ...تبريك بگوييد!

 

من غرق به كوراب تو بودم وبه هذيان غزلگونه تنم داغ

اينك به نيوشيدن آهنگ مه و مي همه "مستم"...تبريك بگوييد!

 

خنياگر وهمرقص فلك گشته ام اكنون و به پا داشته ام شور...

ديباچه ي غم جمله بفرسودم و از غصه گذشتم...تبريك بگوييد!

 

                                     نوا

 

 

 

جمعه بیستم اردیبهشت 1387
اول جنگ تو ...  

 

همدمم رويت نما دنيا چه دلتنگ تو است

خنده اي كن.يم به آرامش هماهنگ تو است

جل جتاي آه هر لحظه فزون ميپيچدم

وقتي آزار رسيده از دل سنگ تواست!

با نگاهت عشق را بر دخمه ي قلبت مزن

پاره پاره شد دلم اين دشنه آونگ تو است

با طناب عشق جانم را به دار آويختي

دام برچيدن زما هم مايه ي ننگ تو است

با فلوت خواهشت من بارها رقصيده ام

سالها خنديدي برمن چونكه دل چنگ تو است

توبه ها كردم كه زين پس عشقت از سر وا كنم

اما صبح و شب همه گوشم پي زنگ تو است

آشيان بر دوش بستم برسفر عازم شدم

موقع رفتن بديدم بي تو پا لنگ تو است

آخر شعرم رسيد وگفتني پايان نيافت

ليك ميدانم كه اينك اول جنگ تو است!

                                  نوا

 

یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387
آيينه شولا" ...  

 

قطره اشكم طعم دريا مي دهد

طعم دل در واپسي ها مي دهد

جسم دل از راز عريان مي شود..

ديده را "آيينه شولا" مي دهد

شكوه از گندم نمايان مي كند

وعده از آهي مسيحا مي دهد

از جنونستان دل گويد سخن

دردها در جان خود جا مي دهد

گرچه دارد فطرت از جنس بلور

طعم انسان طعم حوا مي دهد         

اشك من از فرط بي آلايشي

از نماز صبر فتوا مي دهد

                         نوا

                               

یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387
ترسم خدا باشي! ...  

 

دعايت ميكنم هرشب كه يكدم بانوا باشي!!

دلم را مشتعل سازي ز چشمانت دوا باشي

 

نهاني با دلم هي شروه هاي عاشقي خواني

نوايت خوشتراز ناقوس درياهاست...تاباشي!

 

عزيزا زندگي را با نگاهت تازه نو كردم

نميدانم كه اي؟از جنس چه؟ترسم خدا باشي!

 

تمام واژگان متلاطم از درياي چشمت سخت-

ز ژرفايم برآرد گرد...برخيز ار صبا باشي

 

به تاريكي دلم سر شد وجودم را تهي تر شد

ببار از نور روشن شو كه ميدانم سنا باشي

 

عزيزا ! دلبرا !نظمم به آخر شد بگو تاكي:

به دنبالت فراز آيم و تو در ناكجا باشي؟؟؟

                      نوا

                              

یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387
اسير حرفهاي نابتم اكنون! ...  

 

اسير حرفهاي نابتم اكنون!

كتاب عاشقي را با دلي لبريز خون خواندي.

شدي استاد معشوقان .

نشسته بر تريبون جنون از قصه هاي ليلي و مجنون حديث عشق ميراندي!

منم شاگرد ممتازت

كه در صف نخستين هواداران بنشستم

نفوذ قصه هايت را درون قلب من ديدي!

تماشا كرده اي دلدادگي از جانب من سوي قلبت را...

به جلاد نگاه تو-

سر و جسم و دل و جان را فدا كردم.

سراغم را نمي گيري؟

ز يادت رفته ام گويا...!

به من برگو كنون برشانه ي سخت كدامين يار خنداني؟؟؟

چه كس اكنون تورا در كيسه دان پر ز اندوه دروغين شاد عالم-

كرده زنداني؟

چرا دستت كه روزي مآمن من بود-

زگرماي صداقت باعث آسايش تن بود-

"اينك گشته بهر ديگران واز روي من فاني؟؟؟"

چرا ديگر نمي آيي؟؟

سراغم را نميگيري!

شدم از دوريت غمگين.

شدم مجنون زنجير...ي .

به تاوان كدامين جرم بايد سوخت؟؟

كدامين دين سخن از حد شيدايان زده برگو !

عقاب تيز چنگ عشق را برگو چگونه از سرت امروزه وا كردي؟

نقاب مهرباني را كجا انداختي تا برستانم .بشكنم. اندازم اندر رود.

بدان قلب كسي نزدت نخواهد شد دگر مرهون.

" اسير حرفهاي در به ظاهر نابتم اكنون !"

15/بهمن/85     

 

پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387
عشق را برساز بر "قسطاس" ...  

 

سينه مملو از سخنها ي شبانه ميتپد محكم!

نيست دراين سنگلاخ بي مروت همزباني صاف...

دروراي روي خنده ديدگاني پرشرارت انتظار بر زمين

كوبيدنت را سخت خواهانند.

بارها پرسيده ام:آنان مسلمانند؟؟؟

از جنس شرف از جنس قرآنند؟؟؟

از همان بحبوحه ي اول كيان دوستي را خوب ميرانند!

نيك ميدانند---

قلب ما با توده هاي مهر ممزوج است.

در متون ذات ما از شر وجودي نيست

مردم سرزنده درذرات جسمم پر زايمانند.

جايگاه مردمان در شهر قلب من:

"برفراز مسند عشق و صفا و پاكي و خنده نشسته حكم

 ميرانند!!! "

و كلام مهرآگين با نسوج فتنه و ريب و دروغ و مرگ در

 گوشم به دورانند...

"من نميدانم چرا آنان كه در كانون قلبم حكمران

هستند...قاصد جانند؟؟؟"

چرا گويند از ما بي وفايي سر نخواهد زد؟؟؟

چرا گويند ما ازديگران فرسنگها بالا و والاييم؟؟؟

:از خيانت دور واز عشق تو سرپاييم؟!

پس چرا قلبم كه صدها بار آماج فشنگ دوستان در به

ظاهر مخلص و -

عاشقتر از فرهاد شيرين دوست گرديده

" توبه را از صفحه ي قرآن نميخواند ؟؟؟ "

در كتاب معني روحم "خيانت" واژه اي موهوم_

در كنار غول و ديو و قصه و افسانه دارد جاي.

ناله ها تا كي فراز آيد ز زخم دوستان

اي واي!!!

اي دل مجروح و بي همتاي من برخيز

تا به كي خواهي ستم ؟؟؟ بستيز!

پاره كن هر چه كتاب از مهر ورزي و صداقت باشدت آنجا

لاشه را بنداز در صحراي تنهاي خدايان بلا احساس

عشق را برساز بر "قسطاس"

اين صداهايي كه هر دم ميرسد بر گوش من مبهم:

"سينه مملو از سخنهاي شبانه ...مي تپد محكم !!!"

                              نوا

           

پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387
میدانم میدانی ...  

 

ديگر نميگويم دلم تنگ است ميدانم تو ميداني

بطن و نهادم از خلآ رنگ است ميدانم تو ميداني

 

ديگر لبالب گشته ام از قعر اقيانوس وحشت- رعب

با جوي غم قلبم هماهنگ است ميدانم تو ميداني

 

ديگر سقوطم از بلنديها - قلل - افلاك عشقت بس

ديگر نميخواهم دلت سنگ است ميدانم تو ميداني

 

گوشم دگر از خنده هاي سر به سر مهر و فسونت پر

غوغاي آوايت به جان ...زنگ است ميدانم تو ميداني

 

ديگر زهر كه نام انسان را به خود دارد دلم چركين

از عشق فرمودن بسي ننگ است ميدانم تو ميداني

 

امشب دگر آهنگ رفتن را نوازم من . تو هم خوش باش

رفتم وليكن تا قيامت بين ما جنگ است ميدانم تو ميداني

                             نوا

 *******************************                

                 باشد تو نبار...!

امشب دگر از گريه غريقم هي هي .

..باشد تو نبار

از چشم دلم خون بچكد خون وي

 وي...باشد تو نبار

 ديگر  دل  من   با  دل يخ بندانت

سرد   آلود...

كي برف شود همره آتش كي كي؟؟ باشد تو نبار!

                              نوا

                              

                                       

دوشنبه نهم اردیبهشت 1387
ببار ...  

 

 

اي شبنم هماره ي آتش برم ببار...!

     برسايه هاي وحشت و بيگانه...نم ببار!

 

ببار چكه چكه بشوي روزاروز

       برخيز و بر مركب ديوانه دم ببار!

 

پژواك شادماني هستي "نواي" توست

        از آسمان آبي چشمت درم ببار!

 

باران پر طراوت تب دار بوسه را...

        از جاي جاي جان بستان بر سرم ببار!

 

امشب دلم چه پر تپش از سايه هاي وهم

         حتي اگر به بركت ديده ترم ببار!

                                   "نوا"

یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387
بتاب اينك..همين امروز "فرداست"! ...  

 

ببين دايم دلم تنهاي تنهاست!

نهادم ناگزير از درد و بلواست!

 

در اينجا قحط سالي شد محبت

فسيل قلب انسان قعر درياست

 

دريغا مرده انسان زنده شيطان

نماز مردگان همواره برپاست

 

گناهان زنده شد با اسم انجيل!

جنايت قتل دزدي ها هويداست

 

ميان ظلم و عصيان ها دلم مرد

ببار از نور روشن شو كه غوغاست

 

پريشان خواب من كابوس اندود

نوايت ساز آهنگين لالاست!

 

تو مي گفتي كه فرداها بتابم

بتاب اينك..همين امروز "فرداست"!

 

             " نوا "

               

 

--